مقاله افشاگرانه استاد مشعشعی درباره ماجراهای نمایشگاه استادان بزرگ نستعلیق و شیوع آفت مسری جعل خطوط قدما بالاخره امروز در صفحه 14 روزنامه ایران چاپ شد.بدون هرگونه توضیح اضافه شما را به مطالعه آن دعوت می کنم.نظر یادتان نرود!

-------------

مطالب مرتبط:

***
رخنه ويروس آثار جعلى به گنجينه ها

 

نمايشگاه «استادان بزرگ خط نستعليق» كه در۱۷ تيرماه امسال و با نمايش ۵۸۵ اثر در موزه هنرهاى معاصر گشايش يافته بود در ۱۷ مردادماه پايان يافت.
در اين نمايشگاه كه با همت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى ، حوزه هنرى سازمان تبليغات اسلامى و همكارى انجمن خوشنويسان برگزار شد. شاهكارهاى خوشنويسى دوران هاى صفويه تا اواخر قاجاريه از گنجينه هاى خصوصى ۳۲ مجموعه دار به معرض نمايش در آمد كه بخش اعظم اين آثار براى نخستين بار ارائه شده بود. نمايش ابزار و ادوات سنتى خوشنويسى نيز بخش ديگرى از اين نمايشگاه را تشكيل مى داد. در مراسم اختتاميه اين نمايشگاه كه ۱۵ مرداد در تالار انديشه حوزه هنرى برگزار شد از زنده يادان استاد سيدحسين ميرخانى و استاد سيد حسن ميرخانى و شاگردان ايشان تجليل و از تنى چند از مجموعه داران قدردانى شد.
موضوع راهيابى برخى آثار غيراصيل و جعلى به اين نمايشگاه بزرگ ، در ايام برپايى بعد از آن، نقل محافل هنرى بود كه اظهارنظرهايى را نيز در پى داشت. مقاله حاضر كه به قلم استاد غلامرضا مشعشعى ، عضو شوراى كارشناسى و انتخاب آثار قدماى اين نمايشگاه است به بررسى حواشى نمايشگاه و ابعاد پديده جعل خطوط قدما مى پردازد.
غلامرضا مشعشعى متولد ،۱۳۲۹ از شاگردان مرحوم استاد سيدحسن ميرخانى و از شكسته نويسان بنام كشور است. وى كه درشكسته نستعليق پيروى از استادان بزرگ، درويش عبدالمجيد طالقانى، سيدعلى اكبر گلستانه و ميرزا غلامرضا اصفهانى را سرلوحه سلوك هنرى خويش قرار داده، بيش از ۳۰ سال تدريس در انجمن خوشنويسان ايران ، دانشكده هنرهاى تزئينى و تربيت معلم هنر، تأليف بيش از ۱۰ عنوان كتاب، پژوهش جامع در زندگى و آثار درويش عبدالمجيد و خط شكسته را در كارنامه دارد و در سال ۱۳۶۱ نيز به دريافت تأييديه استادى از مرحوم استاد ابراهيم بوذرى نايل آمده است.
وى هم اكنون عضو هيأت تشخيص انجمن خوشنويسان ايران، عضو هيأت علمى و كميته خوشنويسى فرهنگستان هنر، عضو هيأت سه نفره تشخيص و ارزشيابى هنرى مرحله استادى و عضو هيأت مؤسس و شوراى پيشكسوتان انجمن صنفى خوشنويسان ايران است.

گروه فرهنگ و هنر

بايد اذعان داشت با وجود همه تنش ها و تفرقه هايى كه در جامعه خوشنويسان كشور حاكم است، برپايى نمايشگاهى به نام «استادان بزرگ خط نستعليق» با اهداف چند منظوره و بدين گستردگى خود يك رويداد سترگ و خاطره انگيز و كم نظير در شرايط فعلى است كه برگزارى آن را بايد مرهون زيركى و هشيارى و ترفند فرد يا افرادى دانست كه نمايشگاه را با نام تجليل از دو استاد بزرگوار والامقام آقا سيدحسين و سيد حسن ميرخانى متبرك و آغاز و تحت لواى نام آنان استادان، مريدان و عاشقان و ارادتمندان ايشان را با هر تفكر و گرايش در امر خوشنويسى بدون حب و بغض و جناح بازى با عنوان هيأت داوران و شوراى كارشناسى آثار قدما و غيره دعوت به همكارى نموده و ضمن به نمايش گذاردن آثار آنان نيز از توانمندى اجرايى بالايى بهره مند شدند و شايد اين اتفاق در دهه اخير كم سابقه بود كه جمع اضداد به منظور تجديد ميثاق و صرفاً اداى دين و احترام به ساحت اين دو عزيز گرانمايه گرد هم آمده و صورت تحقق مى پذيرفت. گرچه انديشه برگزارى چنين نمايشگاهى از چند سال قبل در اذهان مسئولان قوت گرفته بود ولى عملاً اجراى آن با كاستى هايى مواجه شد. از جمله زمان بيش از حد معمول براى گردآورى آثار مجموعه ها و از طرف ديگر كمبود وقت براى كارشناسى و تايپ زيرنويس هاى آثار توأم با بى برقى و نصب آنها با بى تجربگى و نبود آگاهى كافى ماشين نويس و منشيان و مجريان ادارى، كه مشكلاتى را بر سر راه كارشناسان تا لحظات افتتاح نمايشگاه موجب گرديد و مانع از آن شد كه قبل از گشايش نمايشگاه زيرنويس ها با مشخصات تابلوها مقابله و بازبينى شود و با اين كه اين امرچندان وجاهتى نداشت اما من بعضاً اشتباهات رخ داده را در حضور مدعوين و بازديدكنندگان مرتفع و تصحيح مى كردم تا اطلاعات نادرستى به هنرمندان و هنرجويان منتقل نگردد و بديهى است در صورت زمانبندى مناسب بهتر بود كه چيدمان آثار به تفكيك نوع خط و زمان تحرير (برحسب دوره تاريخى) و مكاتب خوشنويسى در هر گالرى طبقه بندى و نصب مى شد و طبعاً اين موارد در شرايط ياد شده اجتناب ناپذير بود.